Handleiding

Deze app leest codes met de camera en tekent ze ook zelf. Wat je scant of maakt blijft op dit toestel: geen account, geen server, niets dat weggaat.

De vier kaarten op het beginscherm

Scannen leest één code met de camera. Bulk scannen loopt een reeks langs en telt mee. Maken tekent zelf een code, in twintig soorten. De ticketkluis bewaart je kaartjes achter je vingerafdruk, zodat je bij de ingang meteen het goede kaartje hebt.

Staat de tekst te klein of te groot?

Bovenaan het uitlegscherm staan drie knoppen om hem te verzetten. Houd er een ingedrukt en de app vertelt wat hij doet.

De app leest codes en tekent codes. Meer niet. Dat een code netjes in beeld komt, zegt niets over wat erin staat.

Wat de app niet kan zien

Een gelezen QR kan naar een nagemaakte betaalpagina wijzen. Een artikelnummer kan bij geen enkel product horen. Een ticket kan al gebruikt zijn, een bon verlopen, een adres van iemand anders zijn dan de naam ernaast belooft. Daar kijkt de app niet naar.

De knop Openen

Die geeft het adres door aan je toestel, meer niet. Lees de tekst erboven voor je tikt, zeker bij een code die ergens in het openbaar hing: een sticker over een echte code plakken is een bekende truc.

De camera is er alleen om codes te lezen. De app maakt geen foto's en bewaart geen beelden: het beeld wordt live bekeken en daarna vergeten.

Toestemming

De eerste keer vraagt Android of de app de camera mag gebruiken. Zeg je nee, dan blijft het scanscherm leeg; codes maken werkt gewoon door. Later van gedachten veranderd? Dan zet je het alsnog aan bij de app-instellingen van Android.

Houd de code binnen het witte vierkant. De app leest hem zodra hij scherp in beeld staat; je hoeft nergens op te drukken.

Welke codes de camera kent

De vlakke codes: QR, Data Matrix, Aztec en PDF417. En van de streepjescodes: EAN, UPC, Code 39, Code 93, Code 128 en Codabar.

Lukt het niet meteen?

Zorg voor licht en houd de telefoon stil. Is het te donker, tik dan op de zaklamp bovenin: de lamp van het toestel gaat aan en blijft aan tot je hem uitzet of dit scherm verlaat. Een code die te dichtbij is komt niet scherp. Een stap achteruit helpt vaker dan dichterbij gaan.

De camera stopt en onderin verschijnen de soort en de inhoud. De code staat op dat moment al in de geschiedenis: je hoeft niets te bewaren.

De knoppen eronder

Kopiëren zet de tekst op het klembord. Volgende scannen zet de camera weer aan. Staat er een adres, telefoonnummer of e-mailadres in, dan komt Openen erbij; die geeft het door aan je toestel.

Krijg je een code toegestuurd als afbeelding, deel die dan vanuit die app naar Barcodehammer. De app zoekt de code er zelf uit en laat de inhoud zien, net als na een scan, en zet hem in de geschiedenis.

Zit er geen code in?

Dan zegt de app dat, en biedt de camera aan.

Tekst delen in plaats van een afbeelding

Dan opent het maak-scherm met die tekst al ingevuld. De soort kies je zelf.

Een PDF doorzoeken (Pro)

De app tekent bladzijde voor bladzijde en zoekt ze allemaal af. Zitten er meer codes in, dan krijg je de hele lijst te zien, met het bladzijdenummer erbij.

Wat je met die lijst kunt

Bewaren als tekstbestand, delen als tekst, of in één keer in de ticketkluis leggen onder een naam die je zelf geeft. Alle kaartjes uit hetzelfde bestand krijgen dan dat etiket.

Voor een reeks codes achter elkaar. De camera stopt niet bij de eerste: elke nieuwe code komt in de lijst, en dezelfde code nog eens scannen telt er één bij. Bulk scannen hoort bij de Pro-versie.

Dezelfde code blijft in beeld

Vlak na een telling wordt hij drie seconden overgeslagen. Anders telt één doos die voor de camera blijft liggen zichzelf vol.

Een telling klopt niet

Eén minder haalt er één af. Of gooi de hele regel weg.

De lijst bewaren

Opslaan als xlsx maakt er een echt Excel-bestand van, zodat een code als 007312 zijn nullen houdt. Erin staan de inhoud, de soort, het aantal, en het eerste en laatste moment.

En de geschiedenis?

Daar gaat de lijst niet vanzelf in; hij hoort bij deze ene ronde. Wil je het toch, dan doet In geschiedenis zetten dat: één regel per code, zonder het aantal, onder een eigen kop los van wat je stuk voor stuk scande.

De app laat zien wat er in de code staat, en verder niets. Of een webadres veilig is, of een bon nog geldig is, kan hij niet zien: dat blijft jouw afweging.

Staat standaard aan: het toestel trilt kort zodra een code binnen is, zodat je niet naar het scherm hoeft te kijken. Uitzetten kan bij Instellingen.

Voel je niets?

Kijk in de Android-instellingen of trillen bij aanraking aan staat. De app volgt die instelling van het toestel; staat hij daar uit, dan helpt deze knop niet.

Kies bovenaan de soort code. Ze staan in twee groepen: vlakcodes zoals QR, en de gewone streepjescodes. Tik een groep open en kies; achter elke soort staat een i die vertelt wat het is en waar je hem tegenkomt.

Niet elke soort is terug te scannen

Bij een paar soorten meldt de app dat je ze wel kunt maken, maar niet met deze app kunt teruglezen. Dat ligt aan wat de camera herkent, niet aan de code zelf.

Typ wat er in de code moet komen; de code tekent zichzelf mee terwijl je typt.

Wat er in mag, en hoeveel

Achter de i bij de soort staan de eisen: welke tekens mogen, en hoe lang het moet zijn. Heeft de soort een vaste lengte, dan telt de app onder het veld mee: 9 van de 12 cijfers.

Wanneer de app iets zegt

Bij een verkeerd teken of een te lange invoer komt er meteen een rode melding en wordt er niets getekend. Is de invoer alleen nog te kort, dan blijft de app stil: dat lost zich op terwijl je doortypt.

Het voorbeeld

Tik erop en het veld vult zich met een invoer die zeker werkt.

EAN, UPC, ISBN en ITF-14 eindigen op een controlecijfer. Laat je dat weg, dan rekent de app het uit en meldt welk cijfer erbij is gekomen.

Zelf meetypen

Dat mag ook. Klopt het cijfer dan niet bij de rest, dan wordt de code niet getekend.

Met het herstelvermogen bepaal je hoeveel schade of vuil de code mag hebben en toch leesbaar blijft. Hoger betekent een drukkere code.

Een logo in het midden

Je kunt een afbeelding over het midden zetten. De app zet het herstelvermogen dan zelf op Zeer hoog en meldt dat, zodat de code leesbaar blijft.

Waar het logo vandaan komt

Gratis kies je een afbeelding uit de galerij. Met Pro kies je het ook uit een bestand: een PNG, een SVG of een PDF. Van een PDF wordt de eerste bladzijde gebruikt.

Scherp op papier: neem een SVG

Alleen een SVG blijft een tekening. Bewaar je de code als SVG of als PDF, dan gaan de vectoren van het logo mee en blijft het op elk formaat scherp, ook op een A4. Een PNG, een JPG en ook een PDF als logo zijn een plaatje en blijven dat, in alle drie de bestandssoorten.

Waarom de schuif soms eerder stopt

Een plaatje wordt nooit groter getekend dan het zelf is; opgeblazen wordt het alleen maar vaag. De schuif Grootte stopt daarom bij wat het gekozen bestand aankan, met de reden eronder.

Hoe ver dat is hangt af van hoe breed je bewaart: gratis 512 pixels, met Pro 2048. Hetzelfde logo kan in de gratis versie dus verder open dan met Pro. Een logo van 1024 pixels of meer haalt overal de volle 30%.

Is een afbeelding te klein voor zelfs de kleinste stand, dan neemt de app hem niet aan en staat in de melding hoeveel pixels er nodig zijn. Bij een SVG speelt dit niet: die wordt niet opgerekt maar opnieuw getekend.

De code verschijnt op een witte ondergrond, met de inhoud eronder. Houd het scherm voor een scanner, of maak er een bestand van.

De code bewaren

Opslaan als bestand zet hem als PNG, SVG of PDF op je toestel. In geschiedenis zetten bewaart hem in de app, zodat je hem terugvindt. Zonder die tik gaat er niets de geschiedenis in.

Elke code die je scant of maakt komt hier vanzelf bij te staan, met de soort, de datum en de tijd. De lijst staat versleuteld op dit toestel.

De knoppen rechtsboven

Het vergrootglas zoekt in de inhoud, de soort, de omschrijving en de tags; kaarten zonder treffer vallen weg. De dubbele pijl klapt alles in één keer dicht. De rest zit in het menu met de drie puntjes: Groeperen kiest waar de kaarten voor staan, namelijk los gescand, in bulk gescand en gemaakt, soort code, datum, of tag. Sorteren bepaalt de volgorde binnen een kaart, in beide richtingen. Allebei openen ze een blad van onderen, met een vinkje bij wat het nu is.

Wat de app onthoudt

Alle keuzes blijven bewaard, en ook welke kaarten open of dicht stonden. Deel je in op datum, dan loopt Deze week vanaf maandag en niet zeven dagen terug.

Wissen

Het prullenbakje wist één regel; via het menu wis je alles in één keer. Bij Geschiedenis wissen wordt ook de sleutel vervangen, zodat wat er nog op het geheugen staat niet meer te lezen is.

Versleuteld

De sleutel zit in de beveiligde opslag van Android, en nergens anders.

Gratis versie

De gratis versie bewaart tot 25 gescande en tot 25 zelfgemaakte codes, onafhankelijk van elkaar. Kom je aan die grens, dan blijft de nieuwe code op het scherm staan maar wordt hij niet bewaard. Pro heft de grens op.

Tik in de geschiedenis op een regel; de code wordt opnieuw getekend, met de inhoud eronder. Van daaruit kun je kopiëren, delen en er een bestand van maken.

Omschrijving en tags

Je vult er een eigen omschrijving en tags in. Staat er een omschrijving, dan komt die in de lijst bovenaan de regel en schuift de inhoud eronder; die verdwijnt dus niet. Tags typ je zelf, en wat je eerder gebruikte staat eronder om aan te tikken. Zoeken en indelen doen allebei mee.

Soms lukt natekenen niet

De camera herkent soorten die de app zelf niet kan maken. Je krijgt dan een melding en houdt de inhoud als tekst; een bestand valt er niet van te maken.

Je concert-, trein- en vliegkaartjes op één plek, achter je vingerafdruk. Geen zoeken in je mail bij de ingang: je doet de kluis open en het kaartje staat er, ook zonder bereik.

Waarom een aparte kluis

Een kaartje is een toegangsbewijs, en dat hoort niet zomaar open te liggen. De vergrendeling gaat tot de sleutel: zonder je vingerafdruk, gezicht, pincode of patroon is er niets te lezen, ook niet voor wie het bestand van het toestel haalt. De kluis valt weer dicht zodra je de app verlaat of zelf op het slotje tikt.

Een kaartje erin leggen

Na een scan leg je de code in de kluis. Bij Aztec, PDF417 en lange ondoorzichtige QR-codes stelt de app het zelf voor, want daar zitten kaartjes meestal in, maar jij beslist. Een omschrijving en tags horen erbij, net als in de geschiedenis.

Een PDF vol kaartjes in één keer

Deel je een PDF met meerdere kaartjes, dan gaan ze samen de kluis in. Je typt zelf hoe de groep heet; elk kaartje krijgt die naam als etiket en het bladzijdenummer in de omschrijving. Zo staan ze bij elkaar en houd je ze bij de deur uit elkaar.

Zoeken vraagt niet om je vingerafdruk

Het vergrootglas verschijnt pas als de kluis open is. Zoeken zet dus nooit uit zichzelf de vergrendeling in gang.

Let op: maak back-ups

Komt er een nieuwe vingerafdruk op het toestel bij, dan vervalt de sleutel en is de kluis leeg.

Niet op elk toestel

De kluis vraagt Android 10 of nieuwer. Pas vanaf die versie kan Android een sleutel vasthouden die alleen na een vingerafdruk, gezicht of pincode vrijkomt. Op een ouder toestel staat de kaart op het beginscherm grijs, met de reden erbij; de rest van de app werkt daar gewoon.

Een back-upbestand van de geschiedenis en de ticketkluis, beveiligd met een wachtwoord dat je zelf kiest. Je maakt het via het menu in de geschiedenis.

Bewaar dat wachtwoord goed

Zonder het wachtwoord is het bestand door niemand meer te openen, ook niet door de app zelf.

Terugzetten

Regels die je al hebt worden overgeslagen, dus je krijgt niets dubbel. Wat uit de kluis kwam gaat ook weer de kluis in, en komt niet open en bloot in de geschiedenis terecht.

Delen kan vanaf het maak-scherm, na een scan, en vanuit een geopende regel in de geschiedenis. Je kiest tussen de afbeelding en de tekst; daarna wijst Android de app aan waar het heen gaat.

Wat je meestuurt

De afbeelding is een PNG, op dezelfde afmeting als bij opslaan. Welke van de twee vooraan staat, hangt af van het scherm waar je vandaan komt.

Kies onder de code de bestandssoort en tik op Opslaan als bestand; daarna wijs je zelf aan waar het bestand heen gaat.

Welke soort neem je?

PNG is een afbeelding, handig om te versturen of ergens in te voegen. SVG en PDF zijn tekeningen die op elk formaat scherp blijven; die neem je als de code gedrukt moet worden. Een logo over een QR gaat in alle drie mee; alleen een SVG als logo blijft daarin een tekening, een plaatje blijft een plaatje.

Waar het werkt

Op het maak-scherm, en net zo goed in een geopende code uit de geschiedenis of de kluis. De laatst gekozen soort geldt op allebei de schermen.

Hier kies je de taal, een licht of donker thema, en of de app het hele scherm gebruikt.

Taal

Nederlands, Engels, Spaans, of die van het toestel.

Volledig scherm

Staat dit aan, dan verdwijnen de balken van Android bovenaan en onderaan, en gebruikt de app het hele scherm. Veeg vanaf de rand om ze even terug te halen; daarna gaan ze uit zichzelf weer weg.

Scannen

Twee keuzes: meteen de camera openen zodra de app start, en trillen bij een herkende code.

Barcodehammer is één app zonder advertenties. Alles waar het in de kern om gaat zit in de gratis versie. Pro is een eenmalige aankoop, geen abonnement.

Wat Pro erbij doet

Een onbeperkte geschiedenis, in plaats van tot 25 gescande en tot 25 gemaakte codes. De ticketkluis: je kaartjes achter je vingerafdruk, met een eigen sleutel die pas vrijkomt als jij je meldt. Bulk scannen: doorscannen en tellen, met de lijst als xlsx-bestand. Een gedeelde PDF doorzoeken en er alle codes in één lijst uit halen, en die lijst in één keer de kluis in. Opslaan en delen op 2048 in plaats van 512 pixels. Een logo uit een bestand kiezen: een PNG, een SVG of een PDF, waarbij een vectorlogo vector blijft in de SVG- en PDF-export. En opslaan als SVG en PDF: tekeningen die op elk formaat scherp blijven, ook op een A4.

Wat er gratis in zit

Scannen met de camera, codes maken in alle twintig soorten, de versleutelde geschiedenis (tot 25 gescande en tot 25 gemaakte codes), een logo uit de galerij in een QR-code, delen, opslaan als PNG en de back-up met een wachtwoord.

Waar de grens niet loopt

Nooit langs de soort code. Elke code is in beide versies te maken, te lezen en te delen.

De app werkt volledig op dit toestel. Geen account en geen inloggen: wat je scant of maakt gaat nergens naartoe.

Waarom de app internetrecht heeft

Niet omdat Barcodehammer erom vraagt. De scanbibliotheek van Google die de codes herkent zet dat recht in haar eigen deel van het app-bestand, en kan er gebruiksgegevens over zichzelf mee naar Google sturen. Barcodehammer stuurt er niets mee weg, en er is geen server waar iets terechtkomt.

Wat versleuteld op het toestel staat

De geschiedenis (AES-256-GCM), met de sleutel in de beveiligde opslag van Android. De ticketkluis heeft een eigen sleutel die pas vrijkomt na je vingerafdruk, gezicht, pincode of patroon. De camera leest alleen codes en bewaart geen beelden.

Wat de app verlaat, verlaat hem omdat jij dat aanwijst

Opslaan als bestand, delen, een bulklijst als xlsx bewaren of een back-up maken. Die bulklijst is een gewoon Excel-bestand zonder wachtwoord: hij staat daarna leesbaar op de plek die je aanwees. De back-up is beveiligd met je eigen wachtwoord (PBKDF2), en zonder dat wachtwoord is er niets uit te halen.

De aankoop van Pro

Die loopt via de Play Store. Google verwerkt de betaling; de app krijgt alleen te horen óf er betaald is. Er gaat geen betaalgegeven door de app heen.

Terugkoppeling sturen

Met de knop rechtsboven zet je een opmerking klaar in je eigen mailprogramma. Onder je tekst komen de versie, wat Android over zichzelf zegt, het scherm waar je vandaan kwam, de taal en of Pro aanstaat: verder niets, en niets uit de geschiedenis of de kluis. De app verstuurt die mail niet zelf: dat doe jij, en je ziet alles staan voordat je erop drukt.

Het volledige beleid

Dat staat op de pagina Privacybeleid.

Het privacybeleid, de veelgestelde vragen en de gebruiksvoorwaarden staan ook op internet, in het Nederlands, Engels en Spaans. Handig om iets rustig na te lezen of om iemand anders erheen te sturen.

De link in de app

Die opent je browser. De app zelf legt geen verbinding en vraagt dat recht ook niet aan.

Onderaan het beginscherm en onderaan deze uitleg staat de regel met het versienummer. Een tik erop opent het scherm Over: de naam en de versie, een QR-code met het logo van de app in het midden die naar Barcodehammer in de Play Store wijst, een knop naar diezelfde pagina met het adres eronder in tekst, en wie de app gemaakt heeft.

De QR-code

Hij staat op een witte ondergrond, ook in de donkere stand, want een scanner verwacht donker op licht. Het logo in het midden dekt een stuk van de code af, dus die krijgt hoge foutcorrectie mee.